Headliner Meuris: “Ze mogen me de rest van mijn leven opsluiten met Morrissey”

By 11 juli 2016 Nieuws
Zaterdag-deel-2-(70-van-77)

Wat een show! Stijn Meuris staat er weer en dat zullen we geweten hebben. Een rockshow met klassiekers van Noordkaap, Monza en zijn nieuwe band, duidelijk naar de zin van de festivalgangers. Voor zijn optreden spraken we uitgebreid met de Limburgse rocker. “Het is lang geleden, we hebben hier heel veel zin in.”

meuris-2Stijn Meuris is een van de meest kleurrijke rockers die ons land rijk is. Een gedroomde headliner voor het Vijverfestival, kortom. Hits met Noordkaap, Monza en de band die naar hem genoemd is: hij heeft er de voorbije decennia meer dan genoeg gescoord. Denk maar aan Ik Hou Van U, Van God Los of Wat Is Kunst?. Vlaams erfgoed zijn ze geworden.

Op het Vijverfestival speelt hij met MEURIS een van de weinige optredens die hij deze zomer geeft. We treffen dan ook een lichtjes opgewonden Stijn Meuris in de backstageruimte achter het Vijverpodium. “Veel volk hier”, fluistert hij ons toe terwijl Freaky Age nog aan het optreden is. “We hebben er veel zin in.”

Lang geleden

artieste“Het is lang geleden”, zegt de Limburgse rocker even later. “Het is de eerste keer deze zomer dat we spelen. We hebben er deze week nog speciaal voor gerepeteerd.” Zenuwen heeft de frontman niet. “Maar goesting, dat wel. Het is van in Japan geleden dat we nog gespeeld hebben.”

De rockers brachten een optreden met hun grootste hits. “Maar wel een met een hoog Noordkaap-gehalte. Een pittige setlist, alles moet kapot.”

De 52-jarige Limburger heeft de voorbije jaren al meer dan tien albums uitgebracht. Of daar ook een persoonlijke favoriet tussen zit? “Dat wisselt eigenlijk. Soms zijn het de hardere nummers, soms de wat rustigere. Ik ben klaar met alleen maar lawaai en vind de balans belangrijk.”

Intussen zijn de opnames van een nieuwe plaat volop aan de gang. “In die nieuwe nummers zit nieuwe energie. Ze zijn eleganter en interessanter, met een breder kleurenpalet. De ploeg is heel goed en dat hoor je.”

Meuris fleurt helemaal op terwijl hij het over dat nieuwe album heeft. “Ik heb er echt een heel goed gevoel bij. En dat is echt niet bij elke plaat zo. Zeker in de Monza-periode hebben we platen gemaakt waarvan ik dacht: goed, maar net niet goed genoeg. Het nieuwe werk doet me weer meer denken aan de Noordkaap-periode.”

Spijt

Tussen de opwinding over die nieuwe plaat door vindt Meuris ook de tijd om even terug te blikken. “Er zijn wel dingen waar ik spijt van heb”, zegt hij. “Dat we ooit van naam veranderd zijn toen we stopten met Noordkaap bijvoorbeeld. Monza was niet de beste keuze, we hadden die naam moeten behouden en gewoon doorgaan. Die nummers zitten immers in mijn DNA. Het zou goed geweest zijn om dat merk en die eigenheid te kunnen behouden. Ik heb veel respect voor groepen die daaraan vasthouden. Maar nu is het te laat. Als we dat niet veranderd zouden hebben, zou het nu nog altijd Noordkaap geweest zijn.”

Intussen heeft Meuris een sigaret opgestoken. De assen laat hij achter in de flitskap van onze fotografe Claudia, zonder het goed en wel te beseffen. Wanneer backstageverantwoordelijke Teps hem daarop wijst, is er plots hilariteit. “Dat is geen asbak, Stijn”, waarop de frontman zich verontschuldigt en de flitskap proper maakt en er zijn handtekening op zet.

Meuris wordt door zijn bandleden lachend een “oude mens” genoemd, maar merkt dat er weer een connectie is met de jeugd sinds vorige zomer. “Ze merken dat we het menen en dat vind ook ik heel belangrijk. Het is altijd fijner om te kijken naar groepen of artiesten die het menen. Nick Cave bijvoorbeeld, of Bruce Springsteen. Een optreden zou moeten zijn als een film zonder doek, waar je je kan inleven en anderhalf uur kan meetrippen. Dat heb ik ook gemerkt toen ik in Japan speelde: ze begrepen er geen jota van, maar waren wel helemaal mee.”

Als onze Rode Duivels met zoveel overtuiging gespeeld zouden hebben als die mannen muziek maken en optreden, zouden we zeker niet verloren hebben tegen Wales.”

Van God Los

De zanger is er fier op dat heel wat van zijn titels en songteksten zijn uitgegroeid tot uitdrukkingen. “Een heel klein beetje oorlog bijvoorbeeld, of druk in Leuven. Uit Gigant ben ik ook wel fier op de zin hoe hoger de hekken, hoe gekker de gekken. Van God Los en Ik Hou Van U zijn begrippen geworden. Vooral dat laatste: dat is ongegeneerd eenvoudig, zonder slimmigheid.”

De tekst van nummers is erg belangrijk voor de Limburger. “Bij sommige Vlaamse groepen die in het Engels zingen, merk je dat ze te veel streven naar slimmigheid. Of dat ze proberen te camoufleren dat ze soms iets niet vinden. Slimmigheid kan soms irritant worden.”

Maar wat als Stijn Meuris de rest van zijn leven voort zou moeten met de muziek van één groep of artiest? “Wat een moeilijke vraag… Ik kan er niet eentje kiezen. Bruce Springsteen zou kunnen, maar ook The Smiths, Joy Division en The Cure leg ik elke week minstens één keer op. Opgesloten zitten met Morrissey zie ik wel zitten.”